در این قسمت می خواهیم ببینیم چگونه می توانیم با تنظیم عمق میدان از "چشم" فراتر رویم؟

با چشمان خود به یک صحنه نگاه کنید، معمولا همه چیز در فوکوس است (چیزی را چندان مات نمی بینید به خصوص اگر موضوعی که به آن نگاه میکنید از چشمان شما دور باشد). اما نیازی نیست عکس های شما هم این چنین باشند. همان طور که توضیح داده شد با تنظیم دوربین دیجیتال خود می توانید کاری کنید که فقط برخی از قسمت های عکس در فوکوس باشند، پس زمینه را واضح یا محو کنید همچنین میزان محوشدگی را تنظیم کنید. این توانایی به عکاس امکان جلب توجه مخاطب را به سوی موضوع مورد عکاسی میدهد و بدین ترتیب میتوان معانی متفاوتی را به بیننده انتقال داد . برای مثال به تصویر زیر نگاه کنید:

focus-in-photography-1

انتخاب نقطه ی فوکوس به جا وتنظیم درست و دقیق عمق میدان در این عکس جلوه ای بسیار زیبا همراه با توجه و تمرکز کامل به چهره ی سرباز دوم ( موضوع عکس) ایجاد کرده است از طرف دیگر ادامه ی صف محو شده ی سربازان پس زمینه ای بسیار زیبا را آفریده است.

یا در عکسهای زیر:

focus-in-photography-2

عکس سمت چپ اهمیت گلی که موضوع عکاسی است را به خوبی القا نمیکند (گویا دلیل عکس برداری ، ثبت مجموعه ی گلها یا مرتع بوده) ولی با باز کردن دیافراگم و کم شدن عمق میدان در تصویر سمت راست ، مخاطب به روی گل موضوع عکاسی متمرکز خواهد شد.

 

یا درتصویرهای زیر :

وقتی بخواهیم در مناظر و عکاسی معماری جزئیات بیشتری را به نمایش بگذاریم از عمق میدان بیشتر (عمیقتر) استفاده میکنیم:

focus-in-photography-3

focus-in-photography-4

focus-in-photography-5

 

یک نکته ی مهم در مورد محدودیت عکاس هنگام استفاده از دوربین های دیجیتال کامپکت عمیق بودن اجباری عمق میدان در بسیاری از شرایط است. دلیلش هم فاصله كانونی كم دوربینهای دیجیتال کامپکت است که باعث میشود كه این دوربینها دارای عمق میدان زیادی باشندو در نتیجه تهیه عكس با پس زمینه محو در چنین دوربینهایی مشكل خواهد بود.در دوربینهای دیجیتال و در حالت لنز واید (که كمترین فاصله كانونی را دارند) وقتی نقطه ی فوكوس در فواصل بیش از 3-4 متر از دوربین واقع شود،عمق میدان بسیار زیاد است و در این حالت نقش دیافراگم تنها كنترل نور ورودی خواهد بود و نمی توان با آن عمق میدان را هم كنترل كرد.اما در دوربینهای DSLR به علتامکان استفاده از لنز با فاصله كانونی بیشتر، در فواصل زیاد نیز میتوان با تغییر عددF (تنظیم گشودگی روزنه دیافراگم) عمق میدان را كنترل نمود. (به تصاویر زیر دقت کنید)

focus-in-photography-6

سمت راست با یک دوربین کامپیکت و سمت چپ با تنظیم یک دوربین DSLR گرفته شده است.

برای کم کردن عمق میدان در زمان عکاسی با دوربین کامپکت میتوان حتی الامکان –پس از فاصله گرفتن از موضوع- روی موضوع زوم اپتیکال کرد (از این طریق فاصله ی کانونی زیاد می­شود) و تا حدامکان دیافراگم را باز کرد (عدد f کوچکتری انتخاب کرد) بدین ترتیب عمق میدان کمتر شده و پس زمینه تا حدودی محو خواهد شد.

البته باید به یاد داشت که عموما در لنزهای فاصله ی کانونی لنز و حداکثر گشودگی دیافراگم با هم رابطه دارند با افزایش فاصله كانونی در دوربینهایی كه فاصله كانونی متغیر دارند،حداقل عدد f قابل استفاده-بیشینه ی گشودگی روزنه-، افزایش می یابد.مثلا با لنز واید و فاصله كانونی 5 میلیمتر عدد f حداقل برابر2.8 و بالنز تله و فاصله كانونی 16 عدد f ‌حداقل برابر4.8 خواهد بود.که این نکته را روی بدنه ی لنز درج می­کنند برای مثال:

 

Zoom Lens 3X 5.4-16.2mm 1:2.8-4.8
یعنی فاصله كانونی در حالت واید4.5 میلیمتر با حداقل f 2.8 و در حالت تله فاصله كانونی 16.2 میلیمتر و حداقل عدد f برابر 4.8است.

 

چند نکته برای محاسبه ی تقریبی عمق میدان:

طرز تقسیم عمق میدان در جلو و پشت نقطه فوكوس در شرایط مختلف ،متفاوت است. اما زمانی که عمق میدان كم باشد،عمق میدان جلو و پشت نقطه فوکوس (صفحه ی فوکوس) تقریبا برابر هستند. هر چه عمق میدان بیشتر شود نقاط پشتی نقطه ی فوکوس در مقایسه با نقاط جلویی سهم بیشتری از عمق میدان را به خود اختصاص می­دهند مثلا هنگامیكه عمق میدان جلوی جسم به 2/1 فاصله جسم تا دوربین برسد، عمق میدان پشت تا بینهایت ادامه خواهد داشت! برای محاسبه ی دقیق عمق میدان بایستی از نمودارها و نرم افزارهای راهنما که به همین منظور طراحی شده اند استفاده کرد:

نرمافزار محاسبه ی عمق میدان برای اندروید:

https://play.google.com/store/apps/details?id=com.aimenrg.dof

محاسبه ی آنلاین عمق میدان:

http://www.dofmaster.com/dofjs.html

 

نکته ای برای حرفه ای ها: فاصله ی فراکانونی یا Hyperfocal Ditstance – HFD

HFD عبارتست از كمترین فاصله ای كه وقتی در یک f خاص روی آن فاصله فوكوس شود،تمام اجسام پشت نقطه ی فوکوس تا بینهایت دور واضح به نظر برسند(یعنی عمق میدان پشتی تا بینهایت باشد).این موضوع برای عكاسان طبیعت، مناظر و معماری اهمیت زیادی دارد. با استفاده از همین تکنیک تصاویری چشم نواز از طبیعت و چشم اندازها خلق می­شود.تصاویری که در هنگام دید عادی با چشم از همان مناظر دیده نمی­شوند!

focus-in-photography-7

همان طور كه اشاره شد وقتی عمق میدان پشتی تا بینهایت باشد ،عمق میدان جلوی نقطه فوكوس، حدودا نصف فاصله دوربین تا نقطه فوكوس است.مثلا اگر با لنز 50 و f16‌،مقدار Hyperfocal distance برابر 8 متر باشد ،تمام اجسام واقع در فاصله 4 متری تا بینهایت واضح خواهند بود.(به شكل زیر توجه نمایید)

focus-in-photography-8

با توجه به همین نکته با کراپ کردن کادر از منطقه ی عمق میدان جلویی، میتوانیم تصاویری سحرآمیز خلق کنیم که تمامی نقاط عکس در آن واضح به نظر برسند!

focus-in-photography-9

focus-in-photography-10

focus-in-photography-11

 

نکته ی تکمیلی : CoCیا Circle of confusion چیست؟

چشم انسان در تشخیص و تفکیک نقاط در کنار هم دارای محدودیتی است ( به همین دلیل، خطی که به وسیله ی یک خودکار کشیده می­شود را پیوسته میبینیم و نه نقطه نقطه!) مثلا اگر از فاصله ی حدود 25 سانتی متری به یک تصویر نگاه کنید نمیتوانید نقاطی را که در فاصله ی کمتر از 0.166 میلیمتر از هم قرار گرفته اند تمیز دهید و آن دو نقطه را یک نقطه خواهید دید . همین نکته در تعیین ناحیه ی فوکوس، عمق میدان و فاصله ی فراکانونی موثر خواهد بود ، CoC مربوط به یک تصویر ثبت شده در یک دوربین دیجیتال به سایز حسگر دوربین و نیز رزولوشن عكس (بر حسب مگا پیكسل) وابسته است. نرم افزارهای معرفی شده برای محاسبه ی عمق میدان و فاصله ی فراکانونی، به صورت خودکار با توجه به مدل دوربین شما، اثر Coc در محاسبات را اعمال می­ کنند.

 

نوشتن دیدگاه

Photogram Designed by Mina Doosti

استفاده از مطالب سایت با ذکر منبع و آدرس سایت بلامانع است